در روز گذشته شاهد انتشار نامه مهندس بذر پاش به دکتر خوشچهره بودیم که خلاصه ادعاهای مطرح شده در آن مسئولیت ناپذیری، خصومت و زیاده خواهی و... دکتر خوشچهره بود.

البته ما نه وکیل آقای خوشچهره هستیم و نه اطلاعات کافی از روابط این دو دسته با یکدیگر داریم و خداوند خود عالم تر است اما از منظری دیگر احساس شد که باید به این موضوع پرداخته شود :

این که بخشی از اصولگرایان علی رغم دادن رای به آقای دکتر احمدی نژاد امروز منتقد ایشان هستند دلایل متعددی دارد. از جمله این دسته خود را وکیل و مدافع ارزشها می دانند و نه اشخاص و اگر عملکرد افراد از چهارچوب ارزشها خارج شود و یا روندهای تصمیم گیری بگونه ای غیر مدبرانه باشد که منجر به تحقق ارزشها نگردد این دسته قطعا منتقد این عملکرد خواهند بود و این رسالت حتما زمانی که مجریان مدعی اصولگرایی هستند به مراتب سنگین تر است. عمده علت انتقادهای برادرانی چون دکتر افروغ ، توکلی ، خوشچهره و ... به این دلیل است و جمع قابل توجهی در کشور چنین می اندیشند.

روی دوم ماجر نقد برخی اطرافیان تنگ نظر دولت است. که ایشان همچون برخی تفکرات 20 سال گذشته هر کس را به اندک انتقادی و یا اختلاف نظری تبدیل به مخالف می کننند و یا سریعا بر خلاف اصول اخلاقی نسبت به نیت و انگیزه ایشان قضاوتهای غیر واقعی نمی نمایند. با این تحجر و فکر بسته دولت محترم حتی کسانی را که در اهداف با ایشان هم نظر هستند را تبدیل به مخالفان سرسخت خواهد کرد.

البته ما می توانیم نقض غرض کنیم و نسبت به انگیزه های آقای بذرپاش هم اظهار نظر نمائیم که چنین نمی کنیم . اما برادرانه می گوییم که شکاف میان اصولگرایان به هر دلیلی که از انتخابات ریاست جمهوری شکل گرفت به صلاح نیست و هر حرکتی که منجر به این شود که در آستانه دو انتخابات حساس پیش رو این شکاف عمیق تر شده و یا نمود بیشتر یابد در نهایت به ضرر کشور خواهد بود. حتی اگر این شکاف اعتقادی است ، ادبیات و روندهای که شائبه تخریب را ایجاد کند چندان پسندیده نیست.

البته از آقای بذرپاش می خواهیم که در گفتار و نوشتار شان علمی و عرفی و دینی را بیشتر مراعات نمایند.

شاید اگر قرار بود به این مسائل پرداخته شود بسیار زودتر از این بایستی آقای احمدی نژاد پاسخ می داد که پرا آقای خوشچهره و توکلی و ... به یکباره از تیم دولت خذف شدند و ... که البته به نظر ما این نه ضعف آقای خوشچهره و ... که سلیقه آقای احمدی نژاد بود و در جای خود هم قابل احترام و هم قابل نقد است.