یخ حوض های حوزه! نقدي بر جمع آوري امضا براي خلع لباس سيد محمد خاتمي

حلقه انحصاری انحصارطلبی در نقد مسئوليت جديد الهام با ذكر خاطراتي از يك نشست دانشجويي در اصفهان

 هر که بیشتر بله قربان بگوید ......  مديراني كه احمدي نژاد مي خواهد

اين بود عدالتي كه ديشب گفتي؟ با اعتقاد براي دكتر عماد افروغ - شعر اميد مهدي نژاد

در سال 1384 با جمعي ار دوستان تصميم گرفتيم كه اردوي جهادي را در يكي از مناطق استان كرمان برگزار نماييم. اين اردو به دلايلي كه در فبلا نوشته شده است برگزار نشد. (دلايل) ليكن در اثناي برگزاري اهداف و انتظارات از اردوهاي جهادي با جلسات مكرر تدوين شده بود كه در اين نوشته به آن ژرداخته مي شود.

به نظر مي رسد  اهداف زير در اردوهاي جهادي قابل پيگيري است :

فرهنگ سازي

روحيه جهادي روحيه اي بر آمد از متن دين است. تلاش بر اين است كه هر كس در هر جا با هر امكاناتي سعي كند اهداف مقدسي را پيگيري نمايد. از اين رو سعي در بسط و گسترش فرهنگ جهادي مي تواند يكي از مهمترين ابعاد اردوهاي جهادي باشد. يعني بايستي تلاش شود تا همگان از اردوهاي جهادي براي حل مشكلات شهرشان و حتي كشور الگو بگيرند. اگر همه همچون بخشي از دانشجويان بخشي از وقت خود صرف حل مشكلات ديگران (خارج تكاليف روزمره) بنمايند آنگاه خواهيم ديد كه چگونه سرعت حل مشكلات كشور افزايش مي يابد.

در صورت گسترش فرهنگ جهادي اين پديده مي تواند به عنوان بخشي از يك الگوي پيشرفت به جهانيان ارائه گردد. در اين راستا لازم است برگزار كنندگان چنين اردوهاي تلاش بيش از پيش را براي انعكاس فضاي اردو و ثمرات آن به توده هاي مردم بنمايند. استفاده از تريبونهاي نماز جمعه ، ائمه جماعات مساجد، برپايي كمپ هايي در سطح شهرها به منظور آشنايي مردم و برقراري ارتباط مستقيم با مردم و استفاده از رسانه هاي جمعي بخشي از راهكارهاي اين هدف است

پالايش فردي

يكي از اركان اردوهاي جهادي هجرت است. جدايي از زندگي روزمره و حضور در محيطي با شرايط اوليه زندگي اين بستر را فراهم مي آورد تا شركت كنندگان بيش از پيش ضعفهاي فردي و تعلقات به زندگي روزمره را درك كنند. محيط اردوي جهادي بستر مساعدي براي تمرين ترك تعلق است ليكن از اين بستر تنها كساني مي توانند استفاده كنند كه آن را شناخته و به اهميت آن پي برده باشند.

آمادگي براي مبارزه در راه آرمانهاي انقلاب

امام خميني (رحمه الله ) در پيام قطعنامه مي فرمايند : تنها كساني با ما تا آخر خط مي مانند كه درد فقر و محروميت را چشيده باشند. بر اين مبنا اردوي جهادي مي تواند مقدمه اي باشد بر درك حقيقي مستضعفين و آماده شدن براي ظلم ستيزي. اين دو مسئله دو روي يك سكه اند ليكن لازم و ملزوم هم هستند. يعني اگر كسي بخواهد مبارز خوبي براي آرمانهاي انقلاب باشد بايستي حتما ارتباط نزديكي با محرومين داشته و خدمتگذار و ياورآنها نيز باشد. اين مسئله در سراسر زندگي ائمه معصومين عليهم السلام ديده مي شود.از سوي ديگر اگر چه خدمت رساني به محرومين ذاتا ارزشي انساني است ليكن مبارزه انقلابي با ظالم حلقه مكمل آن مي باشد. از اين رو اردوي مجموعه هايي كه چندان اعتقادي به مبارزه با ظالم در عرصه هاي مختلف ندارند را نمي توان جهادي ناميد و پسنديده تر آن است كه آنها را خدمتگذاري بناميم. شرط جهاد وجود دشمن است(سخنان مقام معطم رهبري) و اردوي هاي جهادي نقش شب هاي اميرالمومنين با محرومين را براي بسيجيان ايفا مي نمايد.

مطالبه گري

نتايج يك مطالبه واقعي از مسئولين مي تواند به اندازه چندين اردوي جهادي كاركرد خدمت رساني داشته باشد. فراتر از آن مطالبه گري كه به عنوان يكي از مطالبات صريح مقام معظم رهبري از دانشجويان جز وظايف ما محسوب مي شود و اردوهاي جهادي يكي از بهترين بسترها براي تحقق آن مي باشد. متاسفانه يكي از ايرادات اردوهاي جهادي فعلي فقدان مطالبه گري از مسئولين است. در مطالبه گري از مسئولين بايد به نكته توجه كرد كه مسئولين براي رفع مشكلات مناطق محروم چه كارهايي را بايد انجام مي دادند و يا مي توانستند انجام دهند اما در انجام آن كوتاهي كرده اند. نبايد فراموش كنيم كه وظيفه حل مشكلات محرومان جامعه ابتدا به ساكن بر عهده مسئولان مي باشد.

خدمت رساني

آخرين و رايج ترين هدفي كه در اردوهاي جهادي پيگيري مي شود؛ خدمت رساني به مردم است. اين خدمت رساني شامل كارهاي عمراني ، فرهنگي،‌ مذهبي ، ورزشي و ... مي باشد. گرچه وجود كار عمراني براي تحقق مابقي اهداف اردوهاي جهادي امري لازم است ليكن نبايد اين نكته را فراموش كرد كه اثربخشي در حوزه هاي فرهنگي به شرط رقم زدن تعاملي اسلامي با محرومين از پتانسيل هاي بالقوه فضاهاي دانشجويي است.

اميد است با نگاهي چند بعدي و همه جانبه به اردوهاي جهادي بتوانيم در جهت تحقق تك تك موارد ذكر شده تلاش نماييم. 

آقای ستاری فر شما دیگر نگویید ؟ (آقای احمدی نژاد شما هم خوشحال نشوید!)

برگزاری مناظره میان جناب آقای ستاری و رهبر گرچه برخی ضعف های دولت نهم را روشن کرد اما بیش از پیش زمینه را برای بازخوانی ضعف های دولتهای گذشته روشن نمود. در این میان ادعاهای جناب آقای دکتر ستاری به جهت گیری های عدالت محور و مبتنی بر گفتمان انقلاب و رهبری در دولتهای گذشته ضرورت طرح برخی موضوعات را پدید آورد. گرچه ما مدعی نیستیم که دولت در مقام عمل و در برنامه ریزی مطابق با این ارزشها شکل گرفته است اما ادعاهای مسئولین دولت قبلی جای تعجب دارد. بسیار پسندیده است که مسئولین دولتهای قبل به این سوال پاسخ دهند که چرا گفتمان عدالت پیروز شد ؟

واقعا می توان ادعا کرد که این گفتمان در دولتهای گذشته اولویت نداشته است. بدیهی است که همه بشریت و من جمله اقتصاددانها عدالت را دوست دارند و همه مکاتب اقتصاد بشری برای تحقق آن حرف دارند. لیکن برخی همچون کلاسیکها آن را در اولویت های چندم قرار می دهند و برخی چون دین مبین اسلام آن را روح همه احکام می داند.

مطابق با برخی مطالب مناظره دانستن این واقعیت ها برای افکار عمومی مفید خواهد بود :

سیاستهای کلی برنامه چهارم که توسط دولت هشتم تدوین شد دارای انحرافات جدی ای بود که توسط مقام معظم رهبری تصحیح گردید. مهمترین شاهد این مسئله ماجرای کتاب مستندات برنامه چهارم از سوی سازمان مدیریت است. این کتاب پس از ابلاغ سیاستها از سوی مقام معظم رهبری از بازار جمع شد چرا که تناقضات جدی با منویات ایشان داشت. این کتاب سپس با قید استقلال از سازمان مدیریت مجددا در بازار توزیع گردید.

گفه آقای ستاری فر مبنی بر پرداختن به مسائلی نظیر شکاف طبقاتی و یا توزیع منطقه ای و ... صحت دارد اما خوب است که پاسخ این سوال هم داده شود که اینها اولویت چندم است ؟

مگر نه اینکه سیستم مدیریت آقایان در گذشته مبتنی بر این نظریه بود که بایستی از مسیر توسعه گذشت حتی به قیمت زبر پا گذاشتن عدالت اجتماعی و .. (در این باب مطلب بسیار گفته شده است من جمله سخنان نمایندگان مجلس در نقد کلیات برنامه چهارم)

براستی شاخص های عدالت اجتماعی در توسعه ای که تنها ملاک آن نرخ رشد اقتصادی است چگونه تغییر کرده است؟

و اینها بعلاوه اینکه فاصله گرفتن مسئولین از مردم و حاکم شدن خوی اشرافیگری در ایشان .

خلاصه اینکه امروز دولت احساس می کند نباید صرفا توسعه و آن هم به معنای رشد نرخ اقتصادی را ملاک قرار دهد و رسیدن به بسیاری از موضوعات در کوتاه مدت اولویت دارد. گرچه به طور جدی نقدهای به نحوه اعمال این نظر و همچنین نحوه اصلاح سیاست گذاری ها وارد است اما اصل مسئله مورد غفلت دولتهای گذشته بوده است.

لینک مرتبط :

سبحانی : اهداف برنامه چهارم غیر واقعی است  

هفته گذشته 57 تن از اساتيد اقتصاد دانشگاههاي كشور كه برخي از آنها از مسئولين دولتهاي گذشته بودند در نامه اي به رئيس جمهور برخي انتقادات از عملكرد اقتصادي را مطرح نمودند.

اتفاق جديدي كه در اين موضوع رخ داد واكنش طيفي از اصولگرايان و همچنين مسئولين دولت بويژه شخص رئيس جمهور به اين نامه و دعوت نويسندگان به مناظره بود.

تا كنون عدم اعتقاد دولت به اهميت و ضرورت توجيه افكار عمومي نسبت به شبهات و انتقادات با زباني علمي و منطقي هزينه هاي سنگيني را بر رهبري، دولت و اصولگرايان تحميل نموده است و خلا يك رسانه كارآمد براي تشريح مباني تصميمات دولت بارها مورد تاكيد دلسوزان قرار گرفته بود.

‌ البته رئيس جمهور و برخي نزديكان ايشان شخصا در سخنراني ها به پاسخ برخي مسائل مي  پرداختند ليكن اين پاسخ ها نه تنها مسئله اي را حل نمي كرد بلكه شائبه سست بودن را نيز تقويت مي نمود چرا كه در غالب آنها به جاي تشريح علل تصميم ها انگشت اتهام به سمت منتقدان نشانه مي رفت كه اين عده يا سهم خواهند (نشير اصولگرايان منتقد) و يا اينكه دستشان از قدرت و ثروت قطع شده است. حال انكه پاسخ به انتقاد بايستي دو وي‍ژگي مشهور "عوام بفهمند" و "خواص بپسندند" را يك جا داشته باشد.

رويدادهاي اخيري نظير تكذيب برخي اتهامات ناروا به دولت و يا اعلام آمادگي رئيس جمهور براي مناظره با نويسندگان نامه و ... گام مثبت موثري است كه اگر در دولت نهادينه شود مي تواند بار ديگر خطوط افتراق منتقدين دولت را روشن و ميدان را براي نقد منصفانه باز و براي تخريب محدود نمايد. اين روند يعني گفتگوي علمي و مستدل و منطقي به جاي اتهام زني هم اخلاقي است و هم مور پسند خواص جامعه و تا حد زيادي قابل فهم عوام.

يك خلا ديگر دولت عدم مقبوليت در سطح نخبگان است. اين عدم مقبوليت ناشي از عدم اعتماد نخبگان به دولت است. بسياري از اصولگرايان و دانشگاهيان سالها براي روي كار آمدن دولتي با اين شعارها تلاش نموده اند و در روزهاي ابتدايي اين دولت آمادگي فراوان براي حمايت از آن را داشته اند ليكن به دلايلي كه بخش زيادي از آن ناشي از بي توجهي دولت به نخبگان است از انگيزه اين افراد كاسته شده است.

براستي آيا 57 اقتصاددان در كشور براي حمايت از عملكرد دولت وجود ندارند ؟ اگر وجود نداشته باشند كه بايستي در عملكرد اقتصادي دولت ترديد جدي كرد و اگر وجود دارند چرا تعداد افرادي از اين دست كه وارد عرصه حمايت از دولت مي شوند بسيار نادر است ؟ به نظر مي رسد دولت با ارتباط نزديك با نخبگان و تشريح واقعيت هاي دولت از يك سو و همچنين پايان دادن به اصرار بر تداوم اشتباهات مي تواند اعتماد جمع قابل توجهي از نخبگان را جلب نموده و بار  مديريت افكار عمومي را بر دوش ايشان بياندازد.

دولت بعد از دو سال توصيه دلسوزانه براي اولين بار در عرصه تعامل با رسانه ها و حضور در مناظره ها اعلام آمادگي كرده است و حتما فوايد آن نصيب دولت خواهد شد. اميدواريم در عرصه ديگر يعني ارتباط با نخبگان هم هر چه سريعتر اقدام نمايد و پس از دو سال هزينه دادن دولت بخواهد اين نتيجه را بگيرد كه كار از كار گذشته ...